Page 14 - temmuz20
P. 14

sirdergisi.com
                Temmuz 2020 - Zilkade  1441

            Beyazla  başladığın  hayatın  beyazla  bi-  deyince mahcup oluşun…
          ter. Nur’un rengidir beyaz. Kundaktaki be-
          beğe de yakışır, cenazeye de… Hayatın ve   Dilerim  cennet  hatunu  olmuşsundur
          ölümün rengi…                          güzel  insan…  Rabbim’e    teşekkür  ediyo-
                                                 rum beni sizin gibi bir atadan dünyaya ge-
            Doğduğu  zaman  kundaklandı  anneci-  tirdiği için.
          ğim. Vefat edince kefenlendi; ama gelinliği
          olmadı. Konvoyu da, davul zurnası, düğü-  Görüşmek üzere anne…
          nü de…                                   Görüşmek üzere!
            Anneciğim! Biz senin düğününü yaptık!   ******
          Gelinliğin ve kefenin bir oldu, ayrı ayrı de-
          ğil! Konvoyun da vardı… Gelin giden ma-  Büyük Kızı: Mecbure İnal Vela
          sum bir genç kız gibiydin. Sevdiğin, yirmi      Rabbimiz,  Kur’an-ı  Kerim’de,  Zü-
          yıl önce kaybettiğimiz babacığımıza kavuş-  mer Suresi 6. Ayetinde mealen buyurur:
          tun. Ve dilinden düşürmediğin kendi ba-
          bacığına, abilerine, ablalarına… Sen, senin   “… Sizi annelerinizin karnında üç karan-
          ailenin hayatta kalan son ferdi idin...  lık içinde türlü yaratılış safhalarından geçi-
                                                 rerek yaratmaktadır…”
            Biz  küçükken  saçımızı  taradığımızda,
          “Dökülen saçları sokağa atmayın, kuşların   Üç  karanlık  merhalede,  dokuz  ay  on
          ayağına dolaşır, onları rahatsız etmeyin!”   gün  beni  zor  ve  zahmetle  taşıyanım.  Ye-
          derdin. Defnedildiğin gün kuşlar da senin   diği  her  lokmayı,  içtiği  her  damla  suyu,
          hatırını tuttu, kabristanda öyle bir telaşları   en aciz zamanımda benimle paylaşanım.
          vardı ki! Cenaze onların mıydı, bizim miydi   Kendi ihtiyacından önce, benim ihtiyacımı
          bilemedim. Şenlik vardı adeta aralarında,   karşılayanım. Doğmadan ayrı, doğduktan
          misafir karşılıyorlardı!               sonra  ayrı,  büyürken  ayrı,  büyüdükten
                                                 sonra  ayrı  dertlerime,  sıkıntılarıma  seve
            Gidişin ziyade üzdü bizi, içimizde inkı-  seve katlananım!
          laplar, depremler oldu! Öksüz kaldık işte…
          Daha ne denir ki?!                       Anam!
            İçimizde ukde kaldı, seksen gündür sa-  Öksüz kalmanın yaşı yoktur derlerdi de
          rılamamak,  seksen  yaşında  kaybederken   inanmazdım.  Sen  varken  hangi  yaşa  gel-
          seni, kollarını iki yana açıp “Ne zaman?”   miş olursam olayım, saçlarım ağarmış bile
          diye soruyordun, “ne zaman sarılacağız?”  olsa  senin  çocuğundum.  Senin  gözünde
            Son görüşmemizde banyo yaptırıp giy-  küçüktüm…
          dirdim seni. Saçlarını tararken beş yaşın-  Bir gün içinde nasılda büyürmüş insan!
          daki bir çocuğun masumluğu ile bekliyor-  Annesiz  kalınca  gerçek  yaşına  nasıl  da
          dun. Boş bulundum, unuttum pandemiyi   erermiş apansız!
          ve alnından öptüm! Sonra eyvah dedim,    Bir  derdim,  üzüntüm  olduğunda,  aklı-
          hiç temas etmiyorduk çünkü… İşaret par-  ma  ilk  gelen  sen  olurdun.  Sana  dökmek
          mağını dudağına götürüp “Sus!” diye işa-  isterdim içimi. Zira yeryüzünde beni en iyi
          ret ettin. “Kimse duymasın, kimseye söy-  anlayacak olan sendin, bilirdim…
          leme…”
                                                   Bir  yerimiz  ağrısa  kardeşlerimin  ya  da
            Sırrımızı  saklamadım  anne!  Bu  son   benim, hissediverirdin annelik hassasiye-
          öpüşümdü seni çünkü. Şimdi kulaklarım-  ti ile… Bize bir zarar dokunsa sen uykusuz
          da sesin kaldı; “Ben size nasıl dua edeyim!   kalırdın. Ertesi gün arardın hemen:
          Evlatlarım, hayırlı evlatlarım! Sizin de ev-
          latlarınız hayırlı olsun…”               “Bir şeyi mi var yavrularımın? Bu gece
            Ve şükredişin; “cennet hatunu olasın!”   sıkıntıdan uyuyamadım!” derdin.

      12
   9   10   11   12   13   14   15   16   17   18   19